NURGÜL

Yaş on beş on altı arası

Başımda yeni yeni esiyor

Kavak yelleri

Yeni yeni belirmiş yüzümde

Ergenlik halleri

Cebimde bir ayna bir tarak

Günde yüz kere

Yön veriyorum saça

Ayakta yumurta topuk

Pantolon İspanyol paça

Dilime dolanan

Kimi zaman

Ben de özledim ben de

Kimi zaman

Batsın bu dünya

Yeni yeni anlayıp sevmişim

Orhan babayı Ferdi abiyi

Onlardan duymuşum

Tadı yok adı var

Aşk dedikleri o şeyi

İşte taa o zamanlar

Taa o zamanlar açtım

Kalbimdeki

Tertemiz lekesiz sayfayı

Ve taa o zamanlar seçtim

Yazısı hiç silinmeyen kalemi

Gülde renk gördüm

Rengi yazdım.

Bülbülde ses duydum

Sesi yazdım.

Yağmurda bereket gördüm

Bereketi yazdım.

Ağaçta meyve gördüm

Meyveyi yazdım.

Güneşin parlaklığını

Pınarın berraklığını

Karın aklığını yazdım

Gök kubbenin sonsuzluğunu

Denizin genişliğini

Şelalenin coşkusunu yazdım

Meleğin saflığını

Hurinin güzelliğini

Leyla’nın aşkını yazdım

Geçip giden zamanın her saniyesinde

Bin bir güzellik gördüm

Ne elle değdim ne sözle

Sadece sadece baktım

Saf ve tertemiz bir gözle

Silinmez kalemimle

Hepsini bir bir not ettim

Gönlümde açtığım sayfaya

Sonunda eşsiz bir güzellik çıktı ortaya

İşte tam tamına buydu aradığım

Buydu aradığıma sakladığım

Sen buna

İster gökte ararken yerde bulmak

İster milyonda bir gülen şans

İstersen kader

Ne dersen de

Tüm güzelliklere kavuştum

Tek bir bedende

Ne bir harf eksik ne nokta ne virgül

Güzelliğimin adı NURGÜL.

                  Adem Durmazer.